وجود خودش ثبت كند تا چه رسد به اينكه غير درياها از موجودات ديگر هم به درياها اضافه شود . و اينكه كلمه « بحر » در آيه شريفه تكرار شده ، و همچنين كلمه « ربى » كه اسم ظاهر است در جاى ضمير به كار رفته تثبيت و تاكيد را مىرساند . و همچنين اينكه از اسامى خداى تعالى فقط « رب » ذكر شده و به ضمير متكلم اضافه گرديده نيز تاكيد را مىرساند به اضافه اينكه به مضاف اليه شرافت هم مىدهد . بحث روايتى در تفسير قمى به سند خود از ابى بصير از امام صادق ( ع ) روايت آورده كه در ذيل اين آيه فرموده : به تو خبر مىدهم كه كلام خدا نه آخر دارد و نه غايت ، و تا ابد انقطاع نمىپذيرد « 1 » . مؤلف : اينكه كلمات خداى را به كلام تفسير فرموده گفتار گذشته ما را تاييد مىكند .

--> ( 1 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 46 .